Grota w Połchowie

DŁUGOŚĆ: 7 m
DENIWELACJA: 3 m
WYSOKOŚĆ OTWORÓW: około 40-45 m n.p.m.
POŁOŻENIE OTWORÓW: miejscowość Połchowo, 
gmina Puck
EKSPOZYCJA OTWORÓW: SW, SE, NE.

Zlepieńcowa grota w Połchowie, wysoka na blisko 4m jest najwyższą ze skał leżących na Pomorzu Gdańskim. Jest też podobnie jak grota w Mirachowie bardziej skałą niż jaskinią, nazwę zawdzięcza 5,5 metrowemu korytarzowi, który został w niej wypreparowany. Skałka została pierwszy raz opisana w1917 roku, a charakter jest zbliżony do grot w Mechowie i Mirachowie.

Dojazd

Z Redy drogą numer 216 w kierunku Pucka. Po ok. 5,3 km od przejazdu kolejowego w Redzie w prawo do Połchowa i na skrzyżowaniu we wsi dalej prosto. Skałka znajduje się 450m od skrzyżowania, tuż za skrajem lasu po lewej stronie drogi.

Położenie groty w Połchowie

Schronisko stanowi stromy tunelik z niewielkimi wnękami o łącznej długości 7 m. Przebija on blok skalny zlepieńca, charakteryzującego się niskim stopniem wysortowania materiału klastycznego i dobrym stopniem jego obtoczenia.

Schronisko opisał Paschke w 1917 roku. Rok później ten sam autor opulikował jego pierwszy plan.

BIBLIOGRAFIA:

1. Bartoszewski D., Ciborowski T., 2005. Jaskinie Kępy Puckiej, [W:] Materiały 39. Sympozjum Speleologicznego, Sekcja Speleologiczna Polskiego Towarzystwa Przyrodników.

2. Baryła J., 1999. Jaskinie Niżu Polskiego, Jaskinie, nr 3 (16), s. 25.

3. Baryła J., Urban J., Zagórski S., 1998. Jaskinie Niżu Polskiego, Polskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk o Ziemi, Warszawa.

4. Kowalski K., 1954. Jaskinie Polski, t. III, Warszawa, s. 162-164.